തൊഴില് സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനു പകരം തൊഴില് നിഷേധിക്കുമ്പോള് അവിടെ ഫ്യൂഡല് ചിന്താഗതി കടന്നു വരുന്നു. ഫ്യൂഡല് വ്യവസ്ഥിതിയെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് കാര് നഖശിഖാന്തം എതിര്ത്ത് തോല്പ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആയതിനാലാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുക്കാര് ‘തന്നെ‘ പിന്താങ്ങണമെന്ന് തിലകന് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. തൊഴില് നിഷേധം മറ്റെല്ലാ സ്വാതന്ത്ര്യ നിഷേധത്തെ പോലെ തന്നെ നാം കാണേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കില് അതൊരു സാമൂഹ്യ പ്രശ്നമായി തീരുന്നു. ആയതിനാലാണ് അഴിക്കോടന് മാഷ് ഈ പ്രശ്നത്തില് അര്ത്ഥശങ്കക്കിടയില്ലാത്ത വിധം അഭിപ്രായം പറഞ്ഞത്. മാഷിനെ പോലെ തന്നെ മറ്റെല്ലാവര്ക്കും ഇതില് അഭിപ്രായം പറയാം. പറയണം.
മലയാള സിനിമ ദിവസം ചെല്ലും തോറും പുറകോട്ടു പോകുന്നതാണ് നാം കാണുന്നത്. മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളില് സിനിമ മാധ്യമം മുന്നോട്ട് കുതിക്കുമ്പോള് , രണ്ട് മൂന്ന് നായകന്മാരില് നമ്മുടെ സിനിമ നട്ടം തിരിയുന്നു. എന്ത് കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു? നമുക്കറിയാം, ഏഷ്യാനെറ്റ് ചാനല് ഒരു വേദി സൃഷ്ടിച്ചപ്പോള് എത്രയോ ചെറുപ്പക്കാരായ പാട്ടുക്കാര് നമ്മുടെ ഭൂമി മലയാളത്തിലുണ്ടെന്ന് നാം കണ്ടു. ഒരു വേദിയുണ്ടായപ്പോള് മാത്രമാണ് നമ്മള് അവരെ ദര്ശിച്ചത്. സിനിമാ രംഗത്ത് അത്തരത്തിലൊരു വേദി നിഷേധിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആരും വരുന്നില്ല. ഉള്ളവര് നിന്നാടി അരങ്ങ് ‘തകര്ക്കുന്നു’. ഇതിനെയാണ് നാം എതിര്ക്കേണ്ടത്.
ഒരു തിലകന് പ്രശ്നമായി മാത്രം ഇതിനെ ചുരുക്കി കാണരുത്. തിലകന് പ്രകടിപ്പിച്ച എതിര്പ്പിന്റെ രീതിയോട് അനുകൂലിക്കാന് പറ്റില്ലെങ്കിലും അദ്ദേഹം തുടങ്ങിവെച്ച പോരാട്ടം ശ്ലാഘനീയമാണ്. അഴീക്കോടന് മാഷ് അതേറ്റെടുത്തപ്പോള് മലയാള സിനിമയുടെ വെള്ളിത്തിരകള്ക്കുള്ളില് നടക്കുന്ന ഫ്യൂഡല് ചിന്താഗതിയെയാണ് അദ്ദേഹം ലക്ഷ്യം വെച്ചത്. ഇത്തരം പ്രവണതകളെ എതിര്ക്കേണ്ടത് ഏതൊരു സാമൂഹ്യ ജീവിയുടെയും കടമയാണ്. സിനിമാ രംഗത്ത് മാത്രമായി ഇതൊതുങ്ങരുത്. സാഹിത്യ രംഗത്തായാലും രാഷ്ടീയ രംഗത്തായാലും മറ്റേത് മേഖലയിലായാലും നാമിതിനെ വെച്ച് പൊറുപ്പിക്കരുത്. തിലകനും മാഷിനും ലാത്സലാം.

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ